هيچيك كلامي نگفتند

 نه ديوارها

   نه پنجره ها

            نه ساعت ....

 مبهوت ، به لبهاي دوخته ي ما ، چشم سوختند و

 لبها ، چشمها را به سخن ،چشم انتظار بودند

 چشمها ،

          ديوارها و پنجره ها و ساعت را ....

حرکت باید کرد

               تا نگندیم در این وحشت دیدار دگر

               و در این چاله نخوت از خویش                                       

 حرکت باید کرد

               همچو بادی که رود کوی به کوی

               می رود روی همه خرمن ها

               می رود نزد همه دامن ها

                می کشد دست به روی همه گلهای بهار

                میدهد ناز به برگ

                می دهد تن بر خاک

                 می رود لای همه پیچش پیچ

                 و گذر دارد او

                 به تعجب از هیچ!

حرکت باید کرد

                تا کی اندیشه خود نزد خودت باز کنی

حرکت باید کرد

                 روی اندیشه ی هر انسانی

                 که اگر در همه زشتی جهان

                 میتوان زیبا دید

                 پس به تحسین، بگوییم زیباست

حرکت باید کرد

                  روی پیشانی خویش

                                 دست را

                                 سایه بان باید کرد

و ببین    

       که به آن دورترین نقطه اوج ... 

                                 حرکت باید کرد...