چه حقير است اين عشق،

 گر بماند به ميان من و تو،

 خود بميرد در خود،

 گر ببندد در خود،

 و بماند به ميان من و تو.

 عشق در بسته،

 ناسزايي است به عشق همگان.

 او كه سيبي را دوست مي دارد،

 به همه مهر مي ورزد،

 كه همه از گوهر يكتايند.

 من به خوبي ميدانم،

 كه وراي من و تو،

 هستي هست،

 عشق ما مي ميرد، مگر آزاد شود.

 رفتنت رنج من است،

 رنج من عشق من است،

 پس رهايت خواهم كرد،

 كه تو را آزاد دوست مي دارم.