تجربه ضمير يا «رجوع به خويشتن » يعني اينكه نقطه رجوع  دروني ، روح و جان ماست ، نه موضوعات  تجربه مان . ضد رجوع به خويشتن ، رجوع به موضوعات است . در رجوع به موضوعات ، همواره تحت تأثير موضوعاتي بيرون از ضمير قرار مي گيريم كه شامل اوضاع و شرايط و موقعيتها و افراد و اشياء ميشود . در رجوع به موضوعات ، همواره جوياي تأييد ديگرانيم . انديشه ها و رفتارمان همواره منتظر پاسخي است . از اين رو ، مبتني بر ترس است .

همچنين به هنگام رجوع به موضوعات ، شديداً احساس ميكنيم كه نياز به كنترل امور و قدرت بيروني داريم . نياز به تأييد و نياز به در اختيار گرفتن امور و نياز به قدرت بيروني ، نيازهايي مبتني بر ترس اند . اين نوع قدرت ، قدرت توانايي مطلق يا قدرت ضمير يا قدرت راستين نيست . وقتي قدرت ضمير را احساس مي كنيم ، ترس غايب است . عطش براي تسلط ، يا تكاپو براي كسب تأييد يا قدرت بيروني وجود ندارد .

در رجوع به موضوعات ، نقطه رجوع دروني تان «من» شماست . حال آنكه «من» آنكس كه به راستي هستيد نيست . «من» تصويري است كه از خود داريد _نقاب اجتماعي _و نقشي است كه بازي مي كنيد . نقاب اجتماعي شما از راه كسب تأييد امرار معاش مي كند . ميخواهد  اختيار امور را به دست بگيرد ، و چون در ترس زندگي مي كند ، از راه قدرت بقا مي يابد .

ضمير راستين شما  كه روح و جانتان است  كاملاً از آن چيزها رهاست . در برابر انتقاد ، ايمن و در برابر هر توان آزمايي ، بي باك است و خود را كمتر از هيچكس احساس نمي كند . و با اين حال ، فروتن است و خود را برتراز هيچكس احساس  نمي كند زيرا در مي يابد كه همه همان ضمير و همان روح و جان اند در جامه هايي متفاوت .

تفاوت بنيادي ميان رجوع به موضوعات و رجوع به خويشتن نيز همين است . به هنگام رجوع به خويشتن ، هستي راستين خود را تجربه مي كنيد كه از هيچ مشكلي نمي هراسد ، به همه مردم حرمت مي نهد ، و خود را كمتر از هيچ كس احساس نميكند . در نتيجه قدرت ضمير ، قدرت راستين است.

حال آنكه قدرت مبتني بر رجوع به موضوعات ، قدرت كاذب است . قدرت مبتني بر «من» تا مدتي دوام مي يابد كه موضوع رجوع وجود داشته باشد . چنان چه صاحب عنواني ويژه باشيد – اگر رئيس جمهور مملكت يا رئيس شركتي يا ثروتمند باشيد -  قدرتي كه از آن كام  مي جوييد به آن شغل و آن پول بسته است . قدرت مبتني بر «من» فقط مادامي دوام مي يابد كه آن چيزها دوام يابند به محض اينكه آن عنوان و مقام و ثروت از بين برود، قدرت نيز از بين ميرود .

حال آنكه قدرت مبتني بر ضمير پايدار است زيرا مبتني بر وقوف به ضمير است . و قدرت ضمير نيز ويژگيهاي معيٌني دارد . افراد و همچنين چيزها را به سوي شما مي كشاند . همچون مغناطيس ، مردم و اوضاع و شرايط و موقعيتهايي را كه از آرزوهايتان پشتيباني مي كنند به سوي خود جذب مي كند . اين را پشتيباني قوانين طبيعت نيز مي خوانند . اين پشتيباني الهي است . آن پشتيباني كه ناشي از رحمت است . قدرتتان بدان گونه است كه از پيوند با افراد محظوظ مي شويد و پيوندي كه ناشي از عشق راستين است . افراد نيز از پيوند با شما محظوظ مي شوند . قدرتتان پيوند مي بخشد :