بی همگان بسر شود، بی تو بسر نمی‌شود

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی‌شود...

جایی خوانده ام که قوی بودن ضرورتا مهم نیست.  

مهم این است که احساس کنید قوی هستید...

صـــد قافله دل، بار به مقصد بستند       

         بر جــــاى بمانـــد این دل غافـــل ما

گر نوح ز غرق سوى ساحل ره یافت       

         این غرق شدن همى بود ساحل ما

هيچيك كلامي نگفتند

 نه ديوارها

   نه پنجره ها

            نه ساعت ....

 مبهوت ، به لبهاي دوخته ي ما ، چشم سوختند و

 لبها ، چشمها را به سخن ،چشم انتظار بودند

 چشمها ،

          ديوارها و پنجره ها و ساعت را ....

حرکت باید کرد

               تا نگندیم در این وحشت دیدار دگر

               و در این چاله نخوت از خویش                                       

 حرکت باید کرد

               همچو بادی که رود کوی به کوی

               می رود روی همه خرمن ها

               می رود نزد همه دامن ها

                می کشد دست به روی همه گلهای بهار

                میدهد ناز به برگ

                می دهد تن بر خاک

                 می رود لای همه پیچش پیچ

                 و گذر دارد او

                 به تعجب از هیچ!

حرکت باید کرد

                تا کی اندیشه خود نزد خودت باز کنی

حرکت باید کرد

                 روی اندیشه ی هر انسانی

                 که اگر در همه زشتی جهان

                 میتوان زیبا دید

                 پس به تحسین، بگوییم زیباست

حرکت باید کرد

                  روی پیشانی خویش

                                 دست را

                                 سایه بان باید کرد

و ببین    

       که به آن دورترین نقطه اوج ... 

                                 حرکت باید کرد...

عيد مبعث مبارک باد

اقراء باسم ربک الذی خلق ...
بخوان ، بنام پرودگارت که خلق کرد...
سالروز مبعث پیامبر بزرگ خدا، حضرت محمد مصطفی (ص) را به همه دوستان تبریک عرض می کنم.

چکار کنیم که خستگی خسته بشه

دلهای ما به روی غم بسته بشه

چکار کنیم با لالائی خواب نشیم

با یک سراب کاغذی خام  نشیم

چکار کنیم امیدمون سرد  نشه

دلهای ما با یک نگاه رنگ  نشه

چکار کنیم با همدیگه یار بشیم

فکرامون و به هم بدیم، زنده و آگاه بشیم .....

     عشق...تنهاست...

  آنقدر دوستتان دارم

   که فراموش می کنم

   زندگی ..

   تنها با بلعیدن زندگان است که ادامه

دارد..

آسمون بغضشو خالی می کنه
آدمو حالی به حالی می کنه
کوچه ها رنگ زمستون میگیرن
شیشه ها بخار و بارون میگیرن
آدما چتراشونو وا میکنن
گریه ابرو تماشا میکنن
نمیخوان مث درختا تر بشن
از دل قطره ها باخبر بشن
نمیخوان بی هوا خیس آب بشن
زیر بارون بمونن خراب بشن
اما تو چترتو بستی کبوتر
زیر بارونا نشستی کبوتر
رفتی و سنگا شکستن بالتو
اومدی هیچ کی نپرسید حالتو
بعضیا دشمنای خونی شدن
بعضیا غول بیابونی شدن
بعضیا میگن که بارون کدومه؟
بوی نم شرشر ناودون کدومه؟
دیدی... دیدی آسمون خراب شد سر ما؟
غصه شد وصله بال و پر ما؟
حالا تو سایه نشینی مث من
خوابای ابری میبینی مث من
چقد اینجا میخوری خون جگر؟
کبوتر عصاتو بنداز و بپر ....